ഹായ്കൂട്ടുകാരെ നിങ്ങളെ ശല്യപെടുത്താന് ഞാന് വീണ്ടും തിരിച്ചെത്തിയിരിക്കുന്നു........ഇന്ന് കുറച്ചു പണിഓഫീസില്കൂടുതല്ഉള്ളത്കൊണ്ട് ഞാന് വിചാരിച്ചുഒരുകഥഎഴുതാമെന്ന്.. :-) ..ഇത്തവണ ഞാന് നിങ്ങളോട്പങ്കുവക്കുന്നത് എന്റെ ആദ്യത്തെവിമാനയാത്രയാണ്.. ആറ്റുനോറ്റുഇരുന്നയാത്രഅങ്ങിനെ ഒരു കൊല്ലം മുന്നു നടന്നു ...എല്ലാം സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങള് ആണ് ഞാന് ഇവിടെ എഴുതിയിരിക്കുന്നത് ..ആയതു കൊണ്ട് തന്നെ വായനകാര്ക്ക് അത്ര രസകരമായിരികണം എന്നില്ല...എന്നാലും സഹിക്കുക...
ആദ്യംമുതലേപറയാം...ആകാശത്തില് കൂടിഈസാധനം പറക്കാന് തുടങ്ങിയിട്ട്കാലംകുറച്ചായി..അതിലൊന്ന് കേറനമെന്നും വിചാരിച്ചിട്ട് കുറച്ചായി...പക്ഷെ "കാശ്"അത് തന്നെ പ്രശ്നം ..മനപൂര്വം ആ ആഗ്രഹം വേണ്ട എന്ന് വച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു... അങ്ങിനെ ഇരിക്കെ എനിക്ക് വീണ്ടും തലവേദന,പനി മുതലായ ശല്യങ്ങള് ആക്രമിക്കാന് വന്നു...ഈസംഭവം നടക്കുമ്പോള് ഞാന് റൂമില് ഒറ്റക്കാണ്താമസം..--ഒരുകൊച്ചുകുട്ടി മുംബൈ-യില് ഒറ്റയ്ക്ക്ഒരുറൂമില്...എല്ലാവരും പല വഴിക്ക് പോയി, ഞാന് മാത്രം ഒറ്റക്കായി റൂമില് ..നിങ്ങള് ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കൂ.--എന്നെ നോക്കാന് ആരുംഇല്ല...ഒരു വിധം കഷ്ടപ്പെട്ട് താഴത്തെ ഡോക്റെരെ പോയി കണ്ടു..രോഗലക്ഷണംകേട്ടപ്പോള് തന്നെ അയാള് ഉറപ്പിച്ചു....."മലേറിയ".. ..അത് ഞാനുംപ്രതീക്ഷിച്ചു..ആര്ചെന്നു പരിശോദിപ്പിചാലും അയാള്ക്ക്ഒന്നേ പറയാനുള്ളൂ .."മലേറിയ"... --ഒരുപ്രാവശ്യം ഇത് എനിക്ക് വന്നിട്ടുള്ളതാണ്...ഇത്കൂടികേട്ടപ്പോള് ഞാന് ആകെ തകര്ന്നു ..അതിനുമുന്നേ എനിക്ക് ഒരുപുതിയ ജോലി കിട്ടിയിരുന്നു..ഒരു ആഴ്ചക്ക്ശേഷം എനിക്ക് ജോലിയില് പ്രവേശിക്കനമായിരുന്നു ..ഇങ്ങനെഇരുന്നാല് അതും നടക്കില്ല, അസുഗവും മാറില്ല....ഒടുവില് ഞാന് തീരുമാനിച്ചു,വീട്ടിലേക്കുപോകുക തന്നെ..അമ്മയുടെ കൈ കൊണ്ടുള്ള ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുക്കുക..നല്ലഡോക്റെരെപോയി കാണുക...ഉടന് മൊബൈല് എടുത്തു അവനെ വിളിച്ചു..ആരെ..?ലവനെ ...ശരത് ..അവന് അറിയാതെ ഇവിടെ ഒരു വിമാനവും പറക്കില്ലാ..അക്ബര് ട്രവേല്ല്സ് ആണേ പണി...ടിക്കറ്റ് എല്ലാം ആള്ശരിയാക്കി..പെട്ടെന്നുള്ള ബുക്കിംഗ് ആയതു കൊണ്ട് കാശ് കയ്യില് ഒതുങ്ങിയ്യില്ല..ഏകദേശം അയ്യായിരത്തോളം വന്നു...എനാലുംസാരമില്ല..പോകുക തന്നെ തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചു...വീട്ടിലേക്കു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു..."അമ്മെ ഞാന് വരുന്നു നാളെ..നെടുംബശ്ശെരിയിലേക്ക് എത്തിക്കോ...അമ്മക്ക് വല്യസന്തോഷമായി..)
സരിന് മലേറിയ ഒരു പ്രാവശ്യം വന്നതാണ്...ലവനും ഇത്പോലെ വിമാനത്തില് കേറിയാണ് പോയത്.....പക്ഷെനാട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന ദിവസം ആളുടെ വേഷവിധാനം എല്ലാവരെയും അമ്പരിപ്പിച്ചുകളഞ്ഞു എന്നാണ്കേട്ടത്...കറുത്ത കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ്,ജീന്സ് മുതലായവ..ഇപ്പൊ കണ്ടാ പറയും അവനെ യാത്ര അയക്കാന് വന്ന അണ്ണാച്ചി സുരേന്ദ്രന് ആണ് മലേറിയ വന്നത് എന്ന്....പനിയുടെ ഒരു ലക്ഷണം പോലും ഇല്ല അന്ന് അവനു..,,,,എല്ലാ അസുഗവുംപമ്പ കടന്നു.....വിമാനയാത്രയുടെ ഓരോസൂത്രങ്ങളെ... അവന് എയര് പോര്ട്ട് -നെ കുറിച്ച് എല്ലാം എന്നോട് വിശദമായി പറഞ്ഞു തന്നു ..എന്നാലും ഒരു ടെന്ഷന് ...എന്തും വരട്ടെ പോകുക തന്നെ...പോകേണ്ട ദിവസമായി...സരിനും എന്റെ കൂടെവന്നു എയര് പോര്ടിലേക്ക് ....എന്റെ അവസ്ഥ കണ്ടിട്ട് ഒറ്റയ്ക്ക് വിടാന് തോന്നിയില്ല പാവത്തിന്...അങ്ങിനെ എയര് പോര്ട്ട് എത്തി..കിംഗ് ഫിഷേര് ആണ്നമ്മുടെ പേടകം ..ചെന്ന്കേറിയപ്പോള് തന്നെ അവിടെ ഇരിപ്പുണ്ട് രണ്ടു സുന്ദരികള് ...ഇംഗ്ലീഷ് ആണ്പറയുന്നത്...എനിക്ക് പനി ആയതു കൊണ്ട് അവര് പറഞ്ഞ ഇംഗ്ലീഷ് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.. പനി ഇല്ല എങ്കില് കാണാമായിരുന്നു.. സരിന് പോയി എന്തൊകെയോ ചോദിച്ചു കാര്യം മനസ്സിലാകി..."സമയം ആവുമ്പോള് ബോര്ഡില് ഡിസ്പ്ലേ ഇടും" അവന് പറഞ്ഞു....എല്ലാം പറഞ്ഞു തന്നിട്ട് അവന് തിരിച്ചുയാത്ര ആയി...ഞാന് ചുറ്റുപാടുംനോക്കി...എല്ലാവരുംവല്യആളുകള്..നമ്മള് മാത്രംഒരുതോള് സഞ്ചിയുമായി....കുറച്ചു നേരം അവിടെ വായ നോക്കി നിന്നു ...നോക്കിയപ്പോള് അതാനമ്മുടെ വിമാനം ഡിസ്പ്ലേ ബോര്ഡില് ...ഓടി അകത്തു കേറാന് ശ്രമിച്ചു...അതാ തോക്കും പിടിച്ചു രണ്ടു പോലീസ്....ഞാന് ഒരു കൂസലുമില്ലാതെ ടിക്കറ്റ് കാണിച്ചുകൊടുത്തു..കൂടാതെ എല്ലാപ്രൂഫും..അവര് എന്നെ അകതോട്ടു കേറ്റിവിട്ടു.. വിശാലമായ എയര് പോര്ട്ട് ...എനിക്ക് വീണ്ടും ചങ്ക് ഇടിക്കാന് തുടങ്ങി...ആരോടെക്കെയോ ചോദിച്ചു ബോര്ഡിംഗ്പാസ് എടുക്കുന്നവിധം മനസ്സിലാക്കി...ഒരുക്യൂ തന്നെ ഉണ്ട് അവിടെ..വീണ്ടും ടെന്ഷന് .. ഇത് കിട്ടാന് കാശ് കൊടുക്കണോ? ...ഒരുത്തന് അതാ പേഴ്സ് എടുക്കുന്നു...ഇത്കണ്ടപ്പോള് എന്റെ ചങ്ക് ഇടിപ്പ്കൂടി....ഞാന് പതുകെ അയാളോട്പോയി ചോദിച്ചു..."ബോര്ഡിംഗ്പാസ് ഫ്രീആണോ..?"അയാള് എന്നെ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കി..എന്നിട്ട്പറഞ്ഞു.." ഫ്രീ ആണ്."...സമാധാനമായി..എന്റെ ഊഴം വന്നു ..എനിക്കും അങ്ങനെ പാസ് കിട്ടി...അവിടെ അതാഒരുബോക്സില് കുറച്ചു ടാഗ് ഇരിക്കുന്നു...അതെടുതോലാന് പറഞ്ഞു എന്നോട്...ഞാന് മനസ്സിലോര്ത്തു ഇതെന്തിനാനാവോ..എന്തായാലും വെറുതെ കിട്ടിയതല്ലേ...ഞാന് എടുത്തു കീശയില് വച്ചു....ഇനി എങ്ങോട്ടാ പോവേണ്ടത്?...ഒരുപിടുത്തവുമില്ല...അപ്പോളതാ ഒരു മലയാളി ഫാമിലി പോകുന്നു....ഞാന് ഓടിപോയി ചോദിച്ചു..."ചേട്ടാ ഇതെവിടെയാ ഈവിമാനം വരുന്നസ്ഥലം..." അയാള് എന്നെനോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട്പറഞ്ഞു...."അത്തന്നെയാ ഞങ്ങളും നോക്കുന്നത്...ഞങ്ങളും ആദ്യമായിട്ടാണ്"...എനിക്ക്സമാധാനമായി...ഒരുകൂട്ട് ആയല്ലോ....തപ്പിപിടിച്ചു ഞങ്ങള് ബാഗ് ചെക്കിങ്ങിണ്ടേ അവിടെവരെ എത്തി...എന്റെ അവസരം എത്തി...അപ്പോളാണ്സെക്യൂരിറ്റി എന്നോട്ചോദിച്ചത്.."ടാഗ്കാണാനില്ലല്ലോ ബാഗില്.." അപോലാണ് അതിന്ടെ ഉപയോഗം എനിക്ക്മനസ്സിലായത്...ഞാന് വേഗം സംഭവം എടുത്തു ബാഗില് കെട്ടി വച്ചു....ആ പ്രശ്നവും അങ്ങനെ തീര്ന്നു ..പിന്നെ എല്ലാം എളുപ്പമായിരുന്നു....വിമാനം വരുന്നസ്ഥലം പിടികിട്ടി...അവിടെപോയി ഞങ്ങള് ഇരിപ്പായി..ഞങ്ങള് പരസ്പരം പരിചയപെട്ടു....കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചമുടിഞ്ഞ ക്യൂ കാരണം വിമാനം മിസ്സ് ആയടീം ആണ് അവര്....ഞാന് അവിടെ ഇരുന്നു ആകെ വീക്ഷിക്കാന് തുടങ്ങി...പെണ്കുട്ടികള് അങ്ങോട്ടുംഇങ്ങോട്ടും നടക്കുന്നു....പലവേഷങ്ങള്..അതൊക്കെകണ്ടു അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോളാണ് ഈ ചേട്ടന് എനിക്ക്ഒരുവല്യഗ്ലാസില് കോഫി -യുമായി എത്തിയത്...എന്നോട്വന്നുപറഞ്ഞു..."മുടിഞ്ഞ വില ,75 രൂപ ...ഞാനത് കേട്ട് ഞെട്ടിപോയി...അയാള് എനിക്കത് ഓഫര് ചെയ്തു..കുടിക്കനമെന്നുണ്ടായിരുന്നു...മുടിഞ്ഞഗ്യാസ് വയറ്റില്....ഞാന് വിഷമത്തോടെ "പറഞ്ഞുവേണ്ടാചേട്ടാ"..അങ്ങിനെ അതുംപോയി കിട്ടി ...ഗ്യാസിനു വരാന് കണ്ട സമയം.. അങ്ങിനെ അവസാനം പോകേണ്ട സമയം ആയി...പെണ്ണ് വിളിച്ചു കൂവാന് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു...അടുത്തത് ടിക്കറ്റ് ചെക്കിംഗ്ആണ്.....ഗമണ്ടന് ക്യൂ...അങ്ങിനെ ചെക്കിങ്ങും കഴിഞ്ഞു...ഇനിനമ്മുടെ ബസ് പിടിച്ചു വിമാനതിലോട്ടുപോകുക....ബസും റെഡിആണ്...ഞാനും തിക്കിതിരക്കി കേറി..സാധാരണ ബസ് അല്ല..കിണ്ണന് ബസ് ആണ്...ആദ്യം യാത്ര നല്ലരസം തോന്നി....വണ്ടിയാണെങ്കില് ഒച്ച് ഇഴയുന്നതിനേക്കാള് പതുക്കെയാണ് ഇപ്പോള് പോകുനത്...ഏകദേശം അരമണിക്കൂര് കഴിഞ്ഞു എയര് പോര്ട്ട് ചുറ്റാന് തുടങ്ങിയിട്ട്....എവിടെയും എത്തുന്നില്ല...യാത്രക്കാര് പതുക്കെ മുറു മുരുത്തു തുടങ്ങി...അപ്പോള് ആരോപറഞ്ഞു...എയര് പോര്ട്ട് അല്ലെ..വേഗത്തില് ഓടിക്കാന് പറ്റില്ല...പറഞ്ഞുതീര്ന്നില്ല....വേറെ രണ്ടു ബസ് ഞങ്ങളെ കടന്നു പോയി..എല്ലാവരും ആപറഞ്ഞ യാത്രക്കാരനെ തുറിച്ചു നൊക്കീ....അയാള്ക്ക് മിണ്ടാട്ടം മുട്ടി..ഞങ്ങളുടെ ഡ്രൈവര് -നെഎല്ലാവരും ചീത്തവിളിച്ചു തുടങ്ങി..അപ്പോളതാ ഒരുവിമാനം ഞങ്ങളുടെബസ് -ന്ടെ മുന്നില് ഇട്ടു തിരിക്കുന്നു...അപ്പോളാണ് ഈസാധനതിണ്ടേ വലുപ്പം എനിക്കറിയാന് കഴിഞ്ഞത്...വിചാരിച്ചപോലെ അല്ല...സാമാന്യംനല്ലവലുപ്പം ഉണ്ട്... എല്ലാവരും കൌതുകത്തോട് കൂടിഅത്നോക്കിനിന്നു...പിന്നെയുംഞങ്ങള് യാത്രതുടര്ന്ന്...അങ്ങിനെ അതാഞങ്ങളുടെ കിംഗ് ഫിഷേര് വിമാനം അകലെനില്ക്കുന്നു...വീണ്ടും കുറെ കറങ്ങി കറങ്ങി ബസ് വിമാനതിണ്ടേ അടുത്ത്പോയി പാര്ക്ക് ചെയ്തു......ഇനി വരിവരി ആയി വിമാനതിണ്ടേ അകതോട്ടു കേറിയാല് മതി..... അതാ ഒരുസുന്ദരി ഞങ്ങളെ എതിരേല്ക്കാന് വാതില്ക്കല് നില്ക്കുന്നു...അവള് എന്നെനോക്കിചിരിച്ചു..ഞാനുംചിരിച്ചു..ഞാന് വിചാരിച്ചു...:"കൊള്ളാലോ "..പിന്നെനോക്കിയപ്പോള് അവള് എല്ലാവരെയുംനോക്കിചിരിക്കുന്നു..അവളോടുള്ള എന്റെ പ്രണയംഅവിടെ തകര്ന്നു,ഒരെണ്ണംപോലുംശരിയല്ല....ഞാന് വീണ്ടുംമുന്നോട്ടുനീങ്ങി...വീണ്ടുംടിക്കറ്റ് ചെക്കിംഗ് ..അതുംകഴിഞ്ഞു ഒടുവില് വിമാനതിണ്ടേ വാതില്ക്കല് എത്തി..അപ്പോളതാവീണ്ടുംഒരുസുന്ദരികോത ....ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവള് എന്നെസ്വാഗതംചെയ്തു...ഞാന് മനസ്സിലോര്ത്തു.."നമ്മള് ഇതൊക്കെകുറെകണ്ടതാ.."..ഞാനുംചിരിച്ചുകൊണ്ട്അകതോട്ടുകേറി...എല്ലാവരുംഅവരവരുടെസീറ്റ് തപ്പുന്നു..ഞാന് അപ്പോള് ഞെട്ടിപ്പോയി..കാരണംവിമാനതിണ്ടേരണ്ടുസൈഡില് നിന്നുംപുകവരുന്നു ,സീടിന്ടെമുകളിലായി.....ദൈവമേ ഇപ്പോളെ ഇങ്ങനെആണെങ്കില് പറന്നുതുടങ്ങിയാല് എന്താവും സ്ഥിതി എന്നാണു ഞാന് വിചാരിച്ചത്....പിന്നെമനസ്സിലായി , അതെന്തോ വായു ശുദ്ധീകരിക്കുന പരിപാടി ആണെന്ന് ..ആള്ക്കാരോട് ചോദിച്ചുപിടിച്ചു ഞാന് സീറ്റ് കണ്ടുപിടിച്ചു...വിന്ഡോസീറ്റ് തന്നെ...ഇതില് കൂടുതല് സന്തോഷംവേറെഎന്താ..മൂന്നുപേരുടെസീറ്റില് ആകെരണ്ടാളെഉള്ളൂ..ഞാന് ബാഗ് ഒക്കെഒതുക്കിവച്ചുഇരിപ്പായി...ആദ്യംനോക്കിയത്സീറ്റ് ബെല്റ്റ് എവിടെയാനെന്നാണ്...എന്റെ കൂട്ടുകാരന് കിരണ് പറഞ്ഞിരുന്നു, അവന് യാത്ര ചെയ്തപ്പോള് ചിലര്ക്ക് സീറ്റ് ബെല്റ്റ് ഉണ്ടായില്ല എന്ന്..പേടകം 'എയര് ഇന്ത്യ' യുടെ ആയിരുന്നു....ഭാഗ്യം എനിക്ക് സീറ്റ് ബെല്റ്റ് ഉണ്ട്..ഞാന് ആദ്യംതന്നെഅതിടാന് ഒരുപരിശീലനംനടത്തി...കുഴപ്പമില്ല ..എളുപ്പമാണ്..അപ്പോളേക്കുംനമ്മുടെസുന്ദരികള് എത്തിഎല്ലാവര്ക്കുംമ്യൂസിക് കേള്ക്കുന്നതിനുള്ളഹെഡ്ഫോണ് കൊടുത്തുതുടങ്ങി..എനിക്കുംതന്നു...കാരണംനമ്മുടെസീറ്റ് -നുമുന്നില് തന്നെചെറിയടെലിവിഷന് ഉണ്ട്..ഞാന് ചാനല് മാറ്റിമാറ്റിനോക്കി,,അധികംchannelsഒന്നുംഇല്ല..എന്റെഅടുത്ത്ഇരിക്കുന്നആള്പുലിആയതുകൊണ്ട്അയാള് എന്തൊക്കെയോപ്രസ് ചെയ്തുമ്യൂസിക് കേള്ക്കാന് തുടങ്ങി...അയാള്ചെയ്തത്പോലെഞാനുംനോക്കി..എവിടെ ..ഒന്നുംവരുന്നില്ല...എന്നാലും പതരരുതല്ലോ..earഫോണ് വച്ചുചുമ്മാപാട്ട്കേള്ക്കുന്നപോലെഇരുന്നു...അല്ലാതെ എന്താ ചെയ്യാ....
കുറച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോള് വിമാനതിണ്ടേ "കപ്പിത്താന്" വന്നു..അയാള് എന്തൊക്കെയോപൊങ്ങച്ചംപറഞ്ഞിട്ട്അകതോട്ടുപോയി...പിന്നെവേറൊരുത്തി വന്നിട്ട്വിമാനതിണ്ടേ സുരക്ഷക്രമീകരണത്തെ കുറിച്ച്പറഞ്ഞുതുടങ്ങി...എമര്ജന്സിexit ,മുതലായവ..ഭാഗ്യംഎമര്ജന്സി ഡോര് ഞാന് ഇരിക്കുന്നതിനടുതാണ്,,,എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം വരുകയാണെങ്കില് പെട്ടെന്ന് ചാടി രക്ഷപെടാല്ലോ ഞാന് മനസ്സില് ആലോചിച്ചു....ഒടുവില് നമ്മുടെവിമാനംഓടിതുടങ്ങി..കുറച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോള് സംഭവം ആകാശത്തോട്ടു പൊങ്ങി...അമ്മച്ചിയേ ....ഞാന് വിന്ഡോസൈഡില് അല്ലെ...എനിക്കെല്ലാംകാണാം....പേടിഇല്ലെങ്കിലുംഒരുഭയംഇല്ലാതില്ല...വിമാനംഅങ്ങിനെപറന്നുപറന്നുമേഘതിനും മുകളില് എത്തി...ഇപ്പോള് ഒന്നും കാണാന് പറ്റുന്നില്ല താഴത്തെകാഴ്ചകള്...അപ്പോളേക്കുംവണ്ടിഉന്തികൊണ്ട്ഒരുത്തിവന്നു ,ഭക്ഷണം തരാന് .....ഞാന് സംശയത്തോട് കൂടിആബോക്സ് വാങ്ങിച്ചു...ഭാഗ്യംകാശ്ചോദിക്കുന്നില്ല....രക്ഷപെട്ടു...ഗ്യാസ്കാരണംകാലത്ത്കോഫിയോനഷ്ടപെടുത്തി...ഇതെങ്കിലുംതട്ടാം....ആര്ത്തിയോട്കൂടിതുറന്നുനോക്കി...അകത്തുകടലകറിയുംപിന്നെരണ്ടുവലിയഉരുളകിഴങ്ങ്പൊരിച്ചതും...പഷ്ട്.....ഗ്യാസ്കാരന് കഴിക്കാന് പറ്റിയസാധനം...എന്നാലും ഞാന് വെറുതെവിട്ടില്ല..കടലകറികഴിച്ചു...പിന്നെചായയുമായിവേറൊരുത്തിവന്നു...അതും ഞാന് വെറുതെ വിട്ടില്ല...... അപ്പോളാണ്അത്സംഭവിച്ചത്.....സുന്ദരികോത ചായകൊടുത്തപ്പോള് എന്റെ തൊട്ടുമുന്നില് ഇരുന്നആളുടെകാലിലേക്ക്വീണു...അയാളുടെപാന്റ്സ്ആകെനനഞ്ഞു...അവള് ആകെവിയര്ത്തുപോയി...അവള് ഓടിപോയിവെള്ളംകൊണ്ട്വന്നുഅത്തുടക്കാന് തുടങ്ങി ...അത്കണ്ടപ്പോള് എനിക്ക്സഹിച്ചില്ല.... ഹരികൃഷ്ണന് സിനിമയിലെഒരുസീന് ആണ്എനിക്ക്ഓര്മവന്നത്...എന്റെ ചായതട്ടികളഞ്ഞാലോ ഞാന് വിചാരിച്ചു....വേണ്ടാഅവസാനംമോഹന്ലാല് ചെയ്തപോലെ എന്റെ അടുത്ത്ഇരിക്കുന്നആള്തുടച്ചുതരും....ആശ്രമം ഞാന് വേണ്ടാഎന്ന്വച്ചു.അപ്പോള് ആണ് ഞാന് അവളെ ശരിക്കും ശ്രദ്ധിച്ചത്..മുഗതൊക്കെ കുമ്മായം പൂശി ,ചുണ്ടതൊക്കെ ചായം പൂശി...കൊള്ളാം ..കാണാന് നല്ല ചെലോക്കെ ഉണ്ട്...പിന്നിലോട്ടു തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോ എല്ലാവരും അവളെ തന്നെ നോക്കി നെടുവീര്പ്പിട്ടുരിക്കുന്നു..ഞാന് ടീവിയില് നോക്കി ഇരുന്നു...അതിലൂടെ ഇനി എത്ര ദൂരം ഉണ്ട് എന്നൊക്കെ മനസ്സിലാക്കാം...അതൊക്കെ നോക്കി ഇരുന്നു...അപ്പോള് എന്റെ മനസ്സില് വിമാനം എങ്ങനെ ഇറങ്ങും എന്നായിരുന്നു...ഇറങ്ങുമ്പോള് നല്ല കുലുക്കമായിരിക്കും മനസ്സില് ഓര്ത്തു.. അങ്ങനെ ഒരു വിധം എതാരായെന്നു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു തുടങ്ങി....ഒരു സുന്ദരികോത വന്നു വീണ്ടും എന്തൊക്കെയോ പറയാന് തുടങ്ങി....അങ്ങനെ ചെയ്യരുത് ഇങ്ങനെ ചെയ്യരുത് എന്നൊക്കെ...ഞാന് സീറ്റ് ബെല്റ്റ് മുറുക്കി..ജനാലയിലൂടെ പുരതോട്ടു നോക്കി...അതാ തെങ്ങുകള് കണ്ടു തുടങ്ങി....മനസ്സില് ഒരു സന്തോഷം...രണ്ടു വട്ടം കരങ്ങിയത്തിനു ശേഷം പേടകം ലാന്ഡ് ചെയ്യാന് പോകുകയാണ്....ദൈവമേ....അതാ ലാന്ഡ് ആയിരിക്കുന്നു....പേടിച്ച പോലെ ഒരു കുലുക്കവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.... സാധനങ്ങളൊക്കെ എടുത്തു ഞാന് പതുക്കെ പുരതോട്ടു ഇറങ്ങാന് തുടങ്ങി...വീണ്ടും അവളുമാര് പുഞ്ചിരി തൂകുന്നു..ഞാനും വിട്ടു കൊടുത്തില്ല..ഞാനും നന്നായി തൂകി..അതാ ബസ് നമ്മളെ കാത്തിരിക്കുകയാണ്..ഞാന് ചാടി കേറി..ഇനി ഇത് എങ്ങനെയാണാവോ ഓടുക..വണ്ടി ഇടുത്തത് മാത്രം ഓര്മയുണ്ട്...പിന്നെ നോക്കുമ്പോള് ഇറങ്ങാന് പറയുന്നു....നമ്മുടെ നാടല്ലെ...പറയണോ... പറപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു വണ്ടി.... വീണ്ടും കണ്ഫ്യൂഷന് ...വല്യ ക്യൂ ഉണ്ട് ബസ്സില് നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോള്.....ഞാനും കേറി നിന്നു...ഇതെപ്പോലാ തീരുക...എന്തിനുള്ള ക്യൂ ആണ് ഇത്...അങ്ങനെ നൂറു സംശയങ്ങള്..പിന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി, അത് സാമാനങ്ങള് വരാന് വേണ്ടി കാത്തു നില്ക്കുന്നതാണെന്ന്...കുറച്ചു നേരം ഞാനും സാമാനം വരുന്നതും നോക്കി നിന്നു...കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോളാണ് എനിക്ക് ഓര്മ വന്നത്...എന്റെ ഏത് സാമനമാണ് വരാന് ഉള്ളത്...?ആകെ ഉള്ള ബാഗ് എന്റെ തോളില് കിടക്കുന്നുണ്ട്...എന്റെ അമളി എനിക്ക് മനസ്സിലായി..ഞാന് പതുക്കെ അവിടുന്ന് വലിഞ്ഞു....പിന്നെ തപ്പി പിടിച്ചു എയര് പോര്ട്ട് -ന്റെ മുന്നിലെത്തി..അതാ നില്ക്കുന്നു അമ്മയും അച്ഛനും...വളരെ ഗമയോട് കൂടി തന്നെ ഞാന് അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു ..സന്തോഷത്തോടു കൂടി പറഞ്ഞു "അമ്മെ ഞാന് എത്തീ"..പിന്നെ പറയേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ ..പിന്നെ ഞാന് അവിടം തൊട്ടു വീട് വരെ ഈ വിശേഷങ്ങള് തന്നെ പറയുകയായിരുന്നു..അങ്ങനെ ആ ആഗ്രഹവും നിറവേറ്റി...അതും ഒരു "മലേറിയ" കാരണം...ഹ ഹ ഹ .. നാട്ടിലെത്തിയപ്പോള് മനസ്സിലായി അത് മലേറിയ അല്ല എന്ന്....എന്നാലും സാരമില്ല ആ പേടകത്തില് കയറാന് പറ്റിയല്ലോ.. ട്രെയിന് ടിക്കറ്റ് കിട്ടാത്തത് കൊണ്ട് തിരിച്ചു പോയതും പേടകത്തില് തന്നെ..അതിനും ശരണം നമ്മുടെ കൂട്ടുകാരന് ശരത് തന്നെ..ടിക്കറ്റ് എല്ലാം കിട്ടി...spicejetആണ് തിരിച്ചു പോകാന് തിരഞ്ഞെടുത്തത്....ഇനിയങ്ങോട്ടുള്ള കാര്യങ്ങള് വളരെ ചുരുക്കി വിവരിക്കാം..വിമാനം കണ്ടപ്പോള് തന്നെ ഞാന് ഞെട്ടി പോയി..കാരണം ഇതിന്റെ രണ്ടു ചിറകുകളും ചെറുതായി വളച്ചിരിക്കുന്നു..എനിക്ക് പേടിയായി..രണ്ടും കല്പ്പിച്ചു അകതോട്ടു കേറി..സുന്ദരികള്ക്ക് പകരം സുന്ദരന്മാര് നില്ക്കുന്നു സ്വാഗതം ചെയ്യാന്....അപ്പൊ തന്നെ എന്റെ മൂട് പോയി...സീറ്റ് കണ്ടു പിടിച്ചു ഇരിപ്പായി....കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള് ഒരു പെണ്ണ് എന്റെ തൊട്ടു അടുത്ത് വന്നു ഇരുന്നു...എനിക്ക് ചെറിയ സന്തോഷം തോന്നി തുടങ്ങി... ഞാന് തിരിച്ചു വരുന്നതിനു മുന്പായിട്ടാണ് മംഗലാപുരം വിമാന ദുരന്തം ഉണ്ടായത്...അത് കൊണ്ട് തന്നെ എനിക്ക് നല്ല പേടിയായിരുന്നു തിരിച്ചു മുംബൈ -യിലേക്ക് വരുമ്പോള്....എന്റെ ബന്ധുക്കളും പറഞ്ഞു പോണ്ട എന്ന്...എന്താ ചെയ്യാ... വരാനുള്ളത് വഴിയില് തങ്ങില്ലല്ലോ...കാലാവസ്ഥയും അത്ര നല്ലതല്ലയിരുന്നു അന്ന്...വിമാനം പൊങ്ങിയതും ചെറുതായി ഒച്ചയും ബഹളവും തുടങ്ങി...വിമാനം ഉയര്ന്നും പൊങ്ങിയും പോകുന്ന പോലെ..ശരിക്കും എല്ലാവരും പേടിച്ചു...പുറത്തോട്ടു നോക്കുമ്പോള് നിറച്ചു മേഘങ്ങള് മാത്രം...ആ പെണ്ണാണെങ്കില് കണ്ണടച്ചിരിക്കുന്നു...ഞാനും ഒന്നും മിണ്ടാന് പോയില്ല...ബസ്സില് യാത്ര ചെയ്യുന്ന പോലെ ആയിരുന്നു ആ യാത്ര..ശരിക്കും പേടിച്ചു പോയി എല്ലാവരും...കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള് വണ്ടി നിറച്ചും ആഹാര സാധനങ്ങള് ആയി എത്തി...എന്നാ പിന്നെ അതെങ്കിലും ആകട്ടെ എന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാന് തയ്യാറായി..അപ്പോളേക്കും ഒരാള് വന്നു പറയുന്നു കാശ് കൊടുക്കണമെന്ന്....ഭക്ഷണം പോലും ഇവര് സൌജന്യമായി കൊടുക്കുന്നില്ല...കിംഗ് ഫിഷേരില് തന്നെ തിരിച്ചു വന്നാ മതിയായിരുന്നു ഞാന് മനസ്സില് ഓര്ത്തു ...ഒന്നുമല്ലെങ്കിലും നമ്മുടെ സുന്ദരികുട്ടികളെ കാണാമയിരുന്നല്ലോ...അതും പോയി..ഭക്ഷണവും പോയി...ഒരു വിധം വിമാനം എത്തി മുംബൈ-യില്.....നമ്മളെ പിടിച്ചു കേറ്റാന് അതാ റെഡി ആയി ഇരിക്കുന്നു ടാക്സികാര്.....അവര്ക്കുണ്ടോ അറിയുന്നു ഞാന് പാപ്പരായാണ് തിരിച്ചെത്തിയത് എന്ന്...അവര് ഇരട്ടി ചാര്ജ് പറയുന്നു...ഞാന് പെട്ടി തൂക്കി നടന്നു തുടങ്ങി...അപ്പോളതാ ഒരു ഓട്ടോ കാരന് വരുന്നു...അയാളും കൂട്ടി പറഞ്ഞു...നമ്മളുണ്ടോ വിടുന്നു....അവസാനം അയാള് നമ്മുടെ വഴിയില് തന്നെ വന്നു....അങ്ങനെ ഞാന് ഓട്ടോ യില് എന്റെ പഴയ കമ്പനിയിലേക്ക് തിരിച്ചു, കുറച്ചു പേപര് ശരിയാക്കാന് വേണ്ടി...ഇവിടെ എന്റെ വിമാന യാത്ര അവസാനിക്കുന്നു...കാശ് കുറച്ചു പോയാല് എന്ത്...ഇതും ഒരനുഭവമല്ലേ......
ഗുണപാഠം : ഒരിക്കലും spicejet -ഇല് യാത്ര നടത്തരുത്....പോകുന്നുണ്ടെങ്കില് പൊതി ചോറ് കരുതണം... കിംഗ് ഫിഷേരില് ആണെങ്കില് ഭക്ഷണം ഫ്രീ....ഒരു ear ഫോണ് ഫ്രീ....പിന്നെ നമ്മുടെ സുന്ദരിമാരും ഉണ്ടല്ലോ...എനിക്ക് വയ്യ...
No comments:
Post a Comment